Top menu

Via via komen we er wel

We zijn in Lima gearriveerd alleen wel met wat vertraging en via een omweg. Het hoe en wat lees je hier.

Woensdagochtend was het eindelijk zover. Om 07:00 uur ging ik met de trein naar Schiphol voor mijn reis naar Peru. De treinreis verliep prima zonder vertraging. Bij het Meeting Point kwam ik de rest van de groep tegen. Maar al snel bleek dat onze vlucht geannuleerd was… dat kon toch niet waar zijn?
Onze reisleiders Bregina en Hugo gingen er gelijk achteraan. Al snel bleek dat het echt zo was en dat het kwam door een technisch mankement aan het vliegtuig. Er werd gekeken naar alternatieven. Konden we die dag nog wel naar Lima vertrekken? Dit hadden ze ook nog nooit meegemaakt bij Compassion.
Na lang wachten en veel geregel van de reisleiding was het verlossende woord eruit dat we die dag nog konden vertrekken. Wel pas later op de dag en we moesten in 3 groepen uiteen met 2 overstappen in verschillende landen.

Ik zat in het kleinste groepje met twee anderen en wij vertrokken als eerste rond 15:00 uur (de rest pas om 19:00 uur). Wij moesten vliegen via Madrid en São Paulo waarna we rond 09:35 uur lokale tijd in Lima zouden landen. Ruim 15 uur later dan gepland. De andere twee groepen gingen o.a. via Parijs en Rio de Janeiro.
Wel even balen maar al snel schakel je om en maak je het beste ervan. Als we er maar komen! En ook maar goed dat ze dat mankement hadden gevonden. Wie weet wat er anders was gebeurd?
Ons groepje vertrok als eerste maar wij moesten vervolgens wel 5 uur wachten op het vliegveld van Madrid. Daar hebben we wel even genoten van 30 graden en een heerlijk ijsje op een bankje in de zon!

Na 5 uur gewacht te hebben op het vliegveld van Madrid vertrokken we richting São Paulo met de vliegmaatschappij TAM. Dit was een erg lange vlucht van ongeveer 11 uur maar hij was redelijk snel voorbij doordat we veel konden slapen (al was het niet heel vast en erg comfortabel).
Op het vliegveld van São Paulo kwamen we de 2e groep tegen. Wel leuk om even te zien en te spreken maar we moesten al snel weer het vliegtuig nemen naar Lima. Ditmaal met de vliegmaatschappij Taca en met een duur van ongeveer 5 uur. De 2e groep moest een latere vlucht nemen en nog even wachten. De reis van de 3e groep liep ook goed al moesten ze wel even rennen om een aansluiting te halen in Rio de Janeiro.

Uiteindelijk kwamen we donderdag rond 09:30 uur aan op het vliegveld van Lima!
Daar was de 3e groep ook net al. Medewerkers van Compassion in Peru wachtten ons op en brachten ons naar het hotel waar we in Lima zullen verblijven.
Onderweg zagen we al een gedeelte van Lima. Ik vond het qua indruk erg vergelijkbaar met Nairobi (Kenia). Gevaarlijk verkeer waar het recht van de sterkste geldt, heel veel busjes in alle soorten en maten, grote reclame borden van bekende merken en het contrast tussen rijk en arm (flatgebouwen en sloppenwijken).
Bij het hotel hebben we ons even opgefrist en wat gegeten. Ik zat er toen wel goed doorheen. Erg moe van die lange reis.
Iets later kwam de 2e groep ook bij het hotel. Alle koffers waren ook mee! Best bijzonder.
Dus het is helemaal goed gekomen alleen met wat vertraging en een kleine omweg.

Gelukkig konden we die middag nog wel het geplande project bezoeken (wel redelijk snel nadat we geland waren). Ik had namelijk het geluk dat we een project gingen bezoeken waar mijn sponsorkind bij zit (net als een andere familie die mee is). Met als gevolg dat ik haar dus die middag al zou gaan ontmoeten (naast de geplande Sponsordag volgende week)! Ook zou ik haar huis gaan bezoeken en haar familie ontmoeten. Dit vond ik uiteraard erg leuk maar ik vond het ook erg spannend en dat direct na zo’n lange reis. Erg onwerkelijk was het nog.

Hoe dat ging lees je in een volgend bericht. Het was in elk geval onvergetelijk!

, ,

One Response to Via via komen we er wel

  1. Alexandra 14 oktober 2011 at 05:19 #

    Hoi Elwin!

    Wat leuk dat je een blog hebt geschreven. Fijn dat toch alles goed is gegaan. Lima, ja, ik herken wat je zegt, veel flats die niet af zijn, of aan de buitenkant wat lijken maar aan de binnenkant compleet nog niet af zijn. Ik ben erg benieuwd naar je blog over het projectbezoek en je sponsormeisje. Wat gaaf dat je haar twee keer ziet! Bijzonder hoor, dat maakt het contact makkelijker op de sponsordag! Geniet ervan en bedankt voor de foto’s!

Geef een reactie